* Monaster Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Supraślu z 1511 r. jest unikalny. Niepowtarzalną formę nadało jej połączenie stylu bizantyjskiego z gotykiem oraz charakter obronny- w 1944 r. została całkowicie zniszczona, barokowa bramo-dzwonnica z 1752 r, cerkiew św. Jana Teologa z 1890 roku, Pałac opatów /Archimandrytów z II połowy XVIII w.

* Kościół parafialny pw. św. Trójcy – bezstylowy, wybudowany w latach 1801 - 1863. Konsekrowany w 1868 r. W latach 1902 - 1903 dobudowano kruchtę z wieżą, chór i dwie zakrystie.

* Kościół ewangelicko-augsburski – neogotycki z1870 r. Obecnie kościół parafialny pw. NMP Królowej Polski, zbudowany w KOŚCIÓŁ p. w. NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY KRÓLOWEJ POLSKI Do 1939 r. była to świątynia ewangelicka - augsburska p.w. Zmartwychwstania Pańskiego. Nieużytkowany do lat 80-tych XX wieku. Zakupiony w 1989 r., stał się drugą supraską parafią kościoła katolickiego

* Kaplica pw. Wszystkich Świętych na cmentarzu katolickim z  1875 r. – kaplica murowana i drewniana, wieża z pocz. XVIII w., korpus z poł. XIX w. Kaplica usytuowana na dawnym cmentarzu unickim, później prawosławnym, dziś rzymsko - katolickim. Pierwotnie była to prawosławna cerkiew  cmentarna p.w. Św. Pantclcjmona. Pod nawą kaplicy znajduje się grób supraskiego  archimandryty -Nikodema   Marcinowskiego, zmarłego w 1855 r. Prawdopodobnie murowana wieża jest obiektem znacznie wcześniejszym niż cała cerkiew.

*Eklektyczny pałac Buchholtzów – ob. Liceum Plastyczne. Secesyjny pałac, siedziba jednej z najsłynniejszych rodzin niemieckich fabrykantów ,którzy pod koniec XIX wieku uczynili Supraśl jednym z najbardziej prężnych ośrodków włókienniczych, zbudowany w latach 1892-1903 w stylu francuskiego i włoskiego renesansu z licznymi elementami klasycyzmu i secesji. We wnętrzu zachowane polichromie, stolarka, sztukateria i żeliwna secesyjna klatka schodowa. Przy pałacu park przekomponowany na pocz. XX w. (jedyny przykład secesyjnego ogrodu w województwie podlaskim).

* Kaplica grobowa Zachertów z 1885 r. w stylu neoklasy-cystycznym. Zaprojektował ją jako mauzoleum rodowe rodziny Zachertów H. Żydok z Warszawy.  Uwagę zwraca także herb Zacherów -Runicki, umieszczony na jednej ze ścian, którego klejnot wyobrażający owcze runo charakteryzował rodzinną tradycję.

* Kaplica grobowa Buchholzów z 1904 r. - perła architektury neogotyckiej przy ul. Białostockiej, założona została ok. połowy XIX w. Po tragicznej śmierci Adolfa Buch-holtza wdowa po nim Adela Buchholtz ufundowała w 1904r. przepiękną kaplicę grobową. Zaprojektował ją warszawski architekt Hugo Kuder.Budowla była na tyle ważnym wydarzeniem w świecie artystycznym, że już w 1905 r. w renomowanym czasopiśmie „Architekt" ukazał się artykuł ilustrowany zdjęciami obiektu zawierający informacje o realizacji projektu.

* Ratusz miejski z 1906.Pierwotnie, szkoła zbudowana dzięki ofiarności hr. Józefiny Zachert. W okresie zaborów prowadzone były tu lekcje języka polskiego i historii. W 1927 r budynek został podarowany społeczności Supraśla z zastrzeżeniem użytkowania go wyłącznie na cele oświatowe.

* Dom Ludowy z 1934 r. Drewniany modernistyczny budynek wzniesiony wg projektu arch. Jarosława Giryna który również projektował budynek obecnego Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku dlatego też wygląd obydwu budynków jest bardzo podobny

* Karczma – ob. dom mieszkalny, ul. Konarskiego 3. Drewniany dom, z naczółkowym dachem, zbudowany XVIII/XIX w.

* Dom Kleina Zbudowany w końcu XIX wieku jako dom administratora fabryki włókienniczej Buchholtzów. Następnie, dom parafialny gminy ewangelicka -augsburskiej do 1939 r. Jest to jeden z już nielicznych obiektów budownictwa fabrycznego z przełomu XIX/XX w. Tu znajduje się galeria Wiktora Wołkowa - znanego i uznanego fotografa podlaskiej przyrody i krajobrazu.
W filmowej trylogii Jacka Bromskiego „U Pana Boga za     " budynek i jego wnętrza zagrały rolę Komisariatu Policji w Królowym Moście.

*  BIAŁY DWOREK z 1822 r. zwany również Dworkiem Opata Jaworowskiego, bądź Zachertów – klasycystyczny dworek z kolumnowym portykiem wybudowany w poł. XIX w. jako dom miejscowego fabrykanta. Zniszczony, zrekonstruowany w 1988 r. Zbudowany przez Biskupa Leona Jaworowskiego - ostatniego opata klasztoru bazylianów. W latach 1834 - 1939 własność rodziny fabrykantów włókienniczych Zachertów. Gruntownie wyremontowany w latach 1988-1990, obecnie jest siedzibą Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej.

* Zespół fabryczny Jansena – ob. stołówka i internat Liceum Plastycznego. Wybudowany przed 1866 r. dom właściciela z zachowaną neoklasycystyczną polichromią. Obok manufaktura włókiennicza zbudowana w 1849.

* Domy tkaczy z XIX wieku.
Przy ulicy 3 Maja (dawnej 1 maja) po obu jego stronach niska drewnianą zabudowę mieszkaniowa, będącą pozostałością po zbudowanych począwszy od  1834 roku domach tkaczy. Pierwotnie dach pokryty był gontem, a ściany pobielone wapnem. Powstały na potrzeby kilkuset robotników, sprowadzonych ze Zgierza przez Fryderyka Zacherta.

* Święte sosny - drzewa na których zawieszono symbol wiary - krzyż, kapliczkę, pasyjkę, deskę wotywną „tykło". Licząca około 200lat i była ważnym punktem orientacyjnym i miejscem, gdzie wg licznych legend złożone w narzeczeństwie śluby młodej pary, dawały gwarancje na trwały i szczęśliwy związek małżeński. Do września 2009 r. taka „Święta Sosna" stała przy skrzyżowaniu ulic Piłsudskiego, Niepodległości i Nowego Światu. Powalił ją czas, podobnie jak tę na Podsupraślu, która miała około 350 lat.

* Supraskie katakumby z  1532- 1557 r.

* Dom Kolonijny. Obiekt dre­wniany, wybudowany w dwudziestoleciu międzywojennym, przeznaczony na ko­lonie dzieci i mło­dzieży. W okresie międzywojennym prowadzony przez siostry szarytki.

* Supraski System Wodny - kanał „Kopanica” z przełomu XVI i XVII wieku. W skład tego wodnego systemu wchodzą stawy rybne, kanał, staw młyński, grobla i pozostałości urządzeń spiętrzających wodę. System Wodny wpisany jest do rejestru zabytków.

* CMENTARZ PRAWOSŁAWNY PODSUPRAŚL Założony w 1900 r. Cerkiew cmentarna p.w. Świętego Jerzego Zwycięzcy, zbudowana w 1901 r. Za nią nieliczne już drewniane krzyże.

* Obiekt zabytkowej kuźni z XIX w. na terenie Ośrodka Jeździeckiego